Obraz zatytułowany "Róża" to monumentalny portret kobiety, który mimo swoich imponujących rozmiarów zachowuje niezwykłą subtelność i delikatność. Na tle ciepłego błękitu wyłania się postać dziewczyny o ciemnych blond włosach, której najjaśniejszym punktem są przenikliwe, błękitne oczy. To właśnie oczy stają się centralnym elementem kompozycji, przyciągając uwagę widza swoją głębią i wyrazistością. W nich odbija się pełen kalejdoskop emocji – od nostalgii po subtelne zadowolenie. Choć na pierwszy rzut oka wydają się chłodne, przy dłuższym spojrzeniu można dostrzec w nich delikatny uśmiech, ledwie zauważalny, ale pełen tajemniczego uroku.

Dziewczyna na portrecie nosi pod uchem różę, która staje się nie tylko ozdobą, ale i symbolem jej imienia. To imię, Róża, zostało nadane przez artystę, jako odzwierciedlenie tej kwiatowej ozdoby, która harmonizuje z jej subtelną urodą. Portret, choć malowany z wyobraźni, emanuje życiem i emocjami, jakby postać była czymś więcej niż tylko wytworem wyobraźni – jakby miała swoją własną historię i istniała gdzieś poza płótnem.

Kolorystyka obrazu jest delikatna i jasna, co dodaje całości lekkości i pogody ducha. Ciepłe błękity tła i subtelne tonacje skóry tworzą harmonijną kompozycję, która nie narzuca się, ale zaprasza do dłuższego zatrzymania się przed nią. Faktura obrazu jest delikatna, ledwie wyczuwalna, co jeszcze bardziej podkreśla subtelny charakter tego dzieła. "Róża" to portret, który pomimo swojej wielkości, oddziałuje na widza nie poprzez intensywność, ale poprzez swoją łagodność i wewnętrzny spokój, jaki emanuje z twarzy dziewczyny i jej spokojnego, pełnego życia spojrzenia.