"Statki na niebie" to obraz olejny, który zabiera widza w podróż do fantazyjnego świata, gdzie rzeczywistość miesza się z marzeniami. Kompozycja obrazu przedstawia malowniczy pejzaż z wyspami porośniętymi dziką roślinnością, która otula również tajemnicze budowle nieznanego pochodzenia. Kolorystyka dzieła jest ciepła i nasycona, z dominującymi odcieniami pomarańczu, żółci i ciemnych brązów, co nadaje całości nastrojowej głębi i intensywności.

Tło tego niezwykłego świata jest zainspirowane słowami: „Za oknem fruwa niebo i kąpie się morze”. Te poetyckie obrazy stają się rzeczywistością na płótnie, gdzie niebo zdaje się płynąć nad głowami, a morze z wolna przenika krajobraz, tworząc harmonijną, niemalże surrealistyczną scenerię. 

Widok otwierającej się przed nami panoramy wolności to centralny motyw obrazu. Ta panorama to symbol uwolnienia się od przeszłości, od zakutych w łańcuchy niewoli, od egzystencji naznaczonej karą i niedolą. Obraz oddaje tę tęsknotę za nowym początkiem, za miejscem, gdzie historia, choć niezmienna, może zostać pozostawiona za nami.

Budowle na wyspach, owinięte dziką roślinnością, dodają kompozycji tajemniczości. To ruiny nieznanej cywilizacji, które kryją w sobie opowieści o dawnych czasach. Ich obecność sugeruje zarówno upadek, jak i odrodzenie, cykliczność życia i historii.

"Statki na niebie" to także refleksja nad marzeniem o wolności i ryzykiem, jakie się z nim wiąże. W końcowym fragmencie myśl odbiega do mitu o Ikarze – symbolu ludzkiej ambicji i jej niebezpieczeństw. Nadzieja, by statek nie należał do Ikara, to pragnienie, by nasza podróż ku wolności nie zakończyła się upadkiem.

Obraz ten jest więc nie tylko wizualną ucztą dla oczu, ale także głęboką medytacją nad wolnością, historią i ludzkimi dążeniami. To artystyczna opowieść o podróży – zarówno tej rzeczywistej, jak i duchowej – ku lepszemu, nieznanemu światu.