Obraz "Z nogami w wodzie i głową w chmurach" ukazuje fascynujące połączenie dwóch światów: stabilności i przemijalności. Przedstawia drzewa, których korzenie zanurzone są w morzu, a konary wplątane w chmury, tworząc harmonijną i zarazem surrealistyczną scenę. Kompozycja obrazu podkreśla kontrast między stałością a zmiennością.

Chmury na obrazie unoszą się nad ziemią, nieustannie zmieniając swój kształt i płynąc po niebie. Są symbolem wolności i przemijania, poruszają się swobodnie, niezależnie od tego, co dzieje się wokół nich. Czasami zdają się niemalże zaplątać w gałęzie drzew, co podkreśla ich efemeryczną naturę oraz zdolność do adaptacji.

W przeciwieństwie do chmur, drzewa na obrazie reprezentują trwałość i zakorzenienie. Ich korzenie, zanurzone w wodzie, symbolizują siłę i stabilność, nawet w zmiennych warunkach. Drzewa trwają niezależnie od przypływów i odpływów wody, czerpiąc z niej życie, ale nie pozwalając się jej porwać. Są niezmienne, trwają głęboko zakorzenione w ziemi, korzystając z łaskawości wody.

Obraz "Z nogami w wodzie i głową w chmurach" skłania do refleksji nad naturą egzystencji: zmiennością życia, ulotnością chwil oraz potrzebą zakorzenienia i stabilności. Przedstawia on piękny, symboliczny dialog między elementami przyrody, które mimo różnic, współistnieją w harmonii.