„Okiem Ibisa” to symboliczna podróż w głąb starożytnego Egiptu – krainy, gdzie sztuka i nauka nie istniały oddzielnie, lecz jako dwie strony tej samej boskiej prawdy. Centralnym punktem obrazu jest popiersie królowej Nefertiti – ikony piękna, mądrości i kulturowej wielkości – strzeżone z wysoka przez lecącego ibisa, ptaka poświęconego Thotowi, egipskiemu bogu mądrości, wiedzy i sztuki.

Ibis, unoszący się nad pustynnym krajobrazem, jest tu nie tylko obserwatorem, ale i opiekunem – jego spojrzenie symbolizuje boską świadomość, która przenika przez czas i przestrzeń, czuwając nad dziedzictwem cywilizacji. Z jego perspektywy świat nie dzieli się na sacrum i profanum – każdy gest, każdy ornament, każde słowo zapisane na papirusie to akt twórczy, zbliżający człowieka do wieczności.

Ten obraz to nie tylko wizualna kompozycja, ale i medytacja nad rolą sztuki jako kanału duchowego przekazu. „Okiem Ibisa” zachęca widza do spojrzenia na kulturę – zarówno tę dawną, jak i współczesną – przez pryzmat uniwersalnych wartości: harmonii, wiedzy i piękna.