"Wróbel widzi więcej" to obraz, który wciąga widza w niezwykłą, symboliczną podróż między rzeczywistościami. Na pierwszym planie widzimy dłonie delikatnie trzymające różę, pełną życia i piękna. . Róża staje się tutaj symbolem kruchego piękna, być może uczuć lub marzeń, które wymagają ochrony.
Tło obrazu to jednolita powierzchnia która zmienia się i ukazują się – dwie wycięte w kształcie róży dziury. Przez te otwory widać jasne, błękitne niebo z miękkimi, białymi chmurami. To niebo zdaje się być zaproszeniem do innego świata, bardziej eterycznego i transcendentalnego. W jednej z dziur siedzi wróbel, maleńki obserwator, który spogląda w stronę ręki i róży. W jego postawie czuć coś więcej niż zwykłą ciekawość – wygląda, jakby zaglądał do innej rzeczywistości, badając granice między tym, co materialne, a tym, co duchowe.
Obraz zdaje się mówić o przenikaniu się różnych wymiarów życia. Ręce trzymają różę – symbol ziemskiego piękna – ale wróbel, patrząc przez dziurę w tle, dostrzega coś więcej, coś poza granicami tego, co widzialne. Czy to przeszłość? Czy przyszłość? A może metafora ludzkiej wyobraźni i zdolności do spoglądania poza to, co namacalne?
"Wróbel widzi więcej" porusza pytania o nasze spojrzenie na świat – czy widzimy tylko to, co przed nami, czy potrafimy dostrzec ukryte głębie? Wróbel jest tutaj przewodnikiem, symbolem uważności i ciekawości, zachęcającym nas, byśmy spojrzeli na rzeczywistość w nowy sposób, pełen refleksji i otwartości.
"The Sparrow Sees More" is a painting that draws the viewer into an extraordinary symbolic journey between realities. In the foreground we see hands delicately holding a rose, full of life and beauty. . rose here becomes a symbol of fragile beauty, perhaps of feelings or dreams that need protection.
The background of the painting is a solid surface which changes and shiny fragments of leaves appear, hiding a surprise - two holes cut out in the shape of a rose. Through these holes one can see a bright blue sky with soft white clouds. This sky seems to be an invitation to another world, more ethereal and transcendental. In one of the holes sits a sparrow, a tiny observer who looks towards the hand and the rose. In its posture, one senses something more than simple curiosity - it looks as if it is peering into another reality, exploring the boundaries between the material and the spiritual.
The image seems to speak of the interpenetration of different dimensions of life. The hands hold a rose - a symbol of earthly beauty - but the sparrow, looking through a hole in the background, sees something more, something beyond the boundaries of the visible. Is it the past? Or the future? Or perhaps a metaphor for the human imagination and the ability to look beyond the tangible?
"The Sparrow Sees More" raises questions about our view of the world - do we only see what is in front of us, or are we able to see the hidden depths? Here, the sparrow is a guide, a symbol of attentiveness and curiosity, encouraging us to look at reality in a new way, full of reflection and openness
