Obraz "Piękne horyzonty" jest wyrazem mojej tęsknoty za nieskażonym pięknem natury, tęsknoty, która narodziła się w czasach pandemii, kiedy to zamknięci w czterech ścianach, z utęsknieniem wyglądaliśmy przez okna, wypatrując lepszych dni. Pejzaż, który stworzyłam, jest w pełni wymyślony, lecz nawiązuje do emocji i pragnień, jakie w tamtym czasie dominowały.

Na obrazie przedstawiona jest sceneria zachodu słońca nad rozlewiskami. Niezwykła gra świateł i cieni tworzy atmosferę pełną spokoju i harmonii. Kolory, które dominują w tym dziele, to ciepłe pomarańcze i żółcie, które symbolizują nadzieję i radość, przechodzące w ciemne błękity, przynoszące ukojenie i spokój. 

Rozlewiska, które rozciągają się aż po horyzont, wydają się nie mieć końca, co wzmacnia wrażenie nieskończoności i wolności. Zachód słońca, uchwycony w momencie największej intensywności, przypomina o pięknie i zmienności natury, której tak bardzo brakowało mi podczas długich miesięcy spędzonych w izolacji.

"Piękne horyzonty" to nie tylko obraz krajobrazu, ale także wyraz wewnętrznych przeżyć i marzeń o powrocie do normalności i czerpania radości z otaczającego świata. To moje artystyczne wyznanie tęsknoty za swobodą, za chwilami spędzonymi na łonie natury, które w tamtych trudnych czasach były dla mnie źródłem nadziei i inspiracji.